Radość mimo trudności

1. Pamiętaj to, co najlepsze, zapomnij o reszcie (Flp.1:1-14)

List do Filipian należy do najkrótszych ksiąg Nowego Testamentu, a zarazem do najbardziej praktycznych. Mówi o radości. Słowo „radość” pojawia się w tym liście aż 17 razy! Apostoł Paweł napisał: „Ponadto, bracia moi, radujcie się w Panu. Pisać do was jedno i to samo nie przykrzy mi się, dla was zaś jest to zabezpieczeniem” (Flp.3:1). Jeśli brak Ci radości, ogarnia Cię depresja, nachodzą czarne myśli, zajrzyj do Listu do Filipian.

Apostoł Paweł napisał go jako więzień w Rzymie. W smutnych okolicznościach zachował radość, dlatego, że jego życiem nie kierowały okoliczności, lecz misja. Napisał: „Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus” (Flp.1:21). Życie apostoła Pawła było podporządkowane głoszeniu Ewangelii, a Panem jego życia był Chrystus, dlatego w samym tylko pierwszym rozdziale tego listu imię Chrystusa pojawia się aż 18 razy, a Ewangelia 6 razy. Pragniesz mieć radość w życiu, dziel się z innymi Ewangelią, a wtedy ona ogrzeje i Ciebie. Przyjmij Jezusa nie tylko jako Zbawiciela, ale także jako Pana.

1:1 Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi wraz z biskupami i z diakonami:
1:2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa.
1:3 Dziękuję Bogu mojemu za każdym razem, ilekroć was wspominam,
1:4 zawsze w każdej modlitwie mojej za wszystkich was z radością się modląc,
1:5 za społeczność waszą w ewangelii od pierwszego dnia aż dotąd,
1:6 mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.
1:7 Słuszna to rzecz, abym tak myślał o was wszystkich dlatego, że mam was w swoim sercu, boście wszyscy wraz ze mną współuczestnikami łaski zarówno wówczas, gdy jestem w więzieniu, jak i w czasie obrony i umacniania ewangelii.
1:8 Albowiem Bóg mi świadkiem, jak tęsknię do was wszystkich serdeczną miłością Chrystusa Jezusa.

Z pierwszych zdań tego listu widać, jaką bliską wspólnotę apostoł Paweł miał z wierzącymi w odległym od Rzymu macedońskim mieście Filippi. Skąd ona się brała? Wynikała ona z posiadania tego samego Ducha (Flp.2:1), którego Pan Jezus obiecał wylać Ducha Świętego na wierzących po swoim wniebowstąpieniu, dlatego powiedział: „Lepiej dla was, żebym ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli zaś odejdę, poślę go do was” (J.16:7).
Duch Święty nie zna granic, dlatego w Nim mamy bliskie duchowe więzi bez względu na odległości, wiek, wiedzę i pozycję. W Duchu Świętym łączy nas ta sama misja, która łączyła Pawła z chrześcijanami w Filippi - głoszenie Ewangelii, a ona daje radość bez względu na okoliczności. Słowo „ewangelia” po polsku znaczy Dobra Nowina, gdyż przynosi radość i błogosławieństwo tym, którzy ją poznają, przyjmują i dzielą się nią z innymi.
Jeśli dwie osoby nie mają tego samego Ducha, wtedy nie ma między nimi takiej wspólnoty, jaka może być, kiedy obie dają się prowadzić Duchowi Świętemu. Jej brak zatruwa każdy związek, w tym małżeństwo, dlatego Słowo Boże zaleca, aby nie wiązać się z kimś, kto nie służy temu samemu Panu i nie podlega Duchowi Bożemu, gdyż takie małżeństwo nie będzie miało zażyłości (2Kor.6:14-15; Am.3:3). Większość małżeństw polega na znoszeniu się nawzajem, zamiast na radowaniu się sobą. Dzieje się tak, kiedy żona czy mąż wybierają swoje ego, zamiast poddać je Duchowi Świętemu.
Czy możemy radować się ludźmi, mimo ich słabości i różnic, które nas dzielą? Tak, apostoł Paweł pokazał to w pierwszym rozdziale Listu do Filipian. Czy chcielibyśmy radować się innymi ludźmi, mimo różnic z nimi, mimo ich słabości? Jeśli tak, to nauczmy się od apostoła Pawła trzech rzeczy, które sprawiły, że taki był jego stosunek do znajomych z Filippi. Po pierwsze, napisał, że myśli o nich (Flp.1:7). Po drugie, że nosi ich w swoim sercu (Flp.1:7). Po trzecie, że pamięta o nich w swoich modlitwach (Flp.1:4.9). Zrób te rzeczy, a będziesz mieć dobrą wspólnotę z ludźmi.

Poprzednia - Następna >>

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj

< Poprzednia

Strona główna

Księga Gości

Linki

Przeczytaj:
Z życia wzięte
Opowiadania
Refleksje
Poezja
Blog

Zobacz:
Prezentacje
Tapety klasyczne
Tapety panoramiczne

Demostenes urodził się jąkałą, Juliusz Cezar cierpiał na epilepsję, Napoleon był niski, Platon przygarbiony, Ludwik van Beethoven głuchy, a J. F. Haendel kulawy. Co pomogło im przezwyciężyć ułomności i wspiąć się na szczyt swoich możliwości? Pasja, której poświęcili życie.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."