Ludzie często pytają mnie: „Po co to robicie? Macie coś z tego? Pomaga to komuś?” Zastanawiają się w jaki sposób ktoś w naszym wieku, kto ma przed sobą całe życie może służyć radą w trudnych chwilach. Wiele osób myśli, że życie młodych ludzi ogranicza się do szkoły, spotkań z przyjaciółmi i innych standardowych form spędzania wolnego czasu...

Prawda jest taka, że żyjemy w świecie, w którym poważne problemy dotykają coraz młodszych ludzi bezkarnie pozbawiając ich radosnych chwil dziecięcej niewinności i młodzieńczej beztroski i szczęścia. Co rusz możemy spotkać młodych ludzi wołających niemym krzykiem o pomoc, uwikłanych w nałogi, odrzuconych, niezrozumianych przez skłonne do stereotypowego myślenia społeczeństwo. Sami przeżywaliśmy i przeżywamy nadal ciężkie chwile. Walczymy o każdy promień słońca, zanim kolejna ołowiana chmura trosk zdąży zakryć jego tarczę.

Mimo to nie poddajemy się, bo wiemy, że szczęście nie zależy od ilości problemów, a raczej od naszej reakcji na nie.

Postanowiliśmy, jako grupa przyjaciół wyciągnąć rękę do potrzebujących słowa otuchy, akceptacji, czy prostego wysłuchania. Chcemy „w radości być prawdziwym szczęściem, pocieszeniem – w nieszczęściu, w smutku – otuchą, w zabawie – towarzyszami.”

Dla kogo się tak staramy? Dla Ciebie! Dlaczego to robimy? Bo to jest sens naszego życia!