Siedzę na twardej pokrywie zastygłego czasu, gdzieś pod nią jest moje serce- nawet jeśli go nie słyszę, to wiem, że ciągle bezczelnie mi się przygląda. Czuję na sobie czerń nieba, są na nim gwiazdy. To jest przeszłość, wierny obraz gwiazd, na które patrzyłam.. Nieważne. Czuję chłodny powiew paranoicznego lęku, to oznacza, że przemijam.

Siedzę na twardej skorupie marzeń, które się spełniły, marzeń, które spuściłam na ziemię. Spadły jako okruchy nocnego nieba, pełnego gwiazd, to bardzo ważne. Czuję powiew tamtego czasu, to kumuluje moją bezradność. Ktoś powiedział, że to, w co nie wierzę, może stać się prawdą. I tak to właśnie się stało. Trudno jest nie wierzyć w coś, co istnieje, nawet jeśli jest się bardzo silnym.

Someday I’ll find a better place to stay..

 Po prostu pozwól mi jeszcze raz spojrzeć w gwiazdy, uwolnij wołanie- chcę by czas znowu był modlitwą, chcę odwrócić ten moment, kiedy zaczął oznaczać przemijanie i straty. I któregoś dnia.. znajdę lepsze miejsce i tam pozostanę.