Nie na ziemi, bo jej powierzchnia zbyt pospolita i dni koncentrowały się na stracie. Nie pogodzi się z szarością zdań wypowiadanych przez ludzi, z ich brakiem wiary i zupełną obojętnością wobec popełnianych błędów. Prawie wszystko, co dotyka tej planety, ma mniej lub bardziej ukryty sens.

Krzyk- doskonałość, do której dążą słowa pragnące odbić się od ziemi, słowa, których nie zrozumiał prawie nikt. Żyją własnym życiem i umierają odradzając się na nowo. Krzyczy, kiedy cała ta loteria codziennych wydarzeń powiązanych zaledwie czasem, staje się naprawdę okrutna. Próbuje zagłuszyć to wołanie stąpaniem po ziemi.

Są takie rzeczy, których nigdy nie powie. Gdzieś między ziemią, a krzykiem.